در دنیای خودروهای برقی بهسرعت قابلیت رانندگی با یک پدال یا همان Open Pedal Driving در حال فراگیرشدن است. این قابلیت میتواند علاوه بر افزایش شعاع حرکتی بر عمر مفید لنتهای ترمز تأثیر مثبت بگذارد. سازندگان برای رانندگی با تک پدال از یک فناوری واحد بهره نمیگیرند و هریک رویکردی متفاوتی را دنبال میکنند. Open Pedal Driving به همین دلیل به یکی از متغیرترین و بحثبرانگیزترین فناوریهای حوزه خودروهای برقی مبدل گشته است که تفاوتهای زیادی از فلسفه مهندسی تا سلیقه رانندگان را در برمیگیرد. در ادامه با ما همراه باشید تا بیشتر با مفهوم جدید رانندگی با یک پدال یا همان Open Pedal Driving آشنا شویم.
تا انتها با اکستریم مگ همراه باشید
مفهوم اصلی: تمرکز بر پدال شتابدهنده
در خودروهای سنتی دو پدال اصلی وظیفه کنترل حرکت را بر عهده دارند. پدال گاز برای سرعت گرفتن و پدال ترمز برای توقف و کاهش سرعت استفاده میگردد. اما در رانندگی با یک پدال:
- فشردن پدال: خودرو شتاب میگیرد.
- رهاکردن پدال: خودرو به طور فعال شروع به کاهش سرعت میکند.
در واقع اینطور میتوان گفت که میزان کاهش سرعت و ترمزگیری بستگی به میزان رهاکردن و فشار پدال گاز توسط راننده دارد. هرچقدر راننده پدال را سریعتر و کاملتر رها کند، سیستم ترمز احیاگر با نیروی بیشتری فعال میگردد. البته رانندگان میتوانند از پدالهای پشت فرمان (شیفتر) برای معکوس کشیدن نیز بهره ببرند. این روند در خودروهای معمول با کمکگیربکس دستی، اهرم دنده و کلاچ محقق میگردد.
بیشتر بخوانید: برد خودروهای برقی چقدر است؟
مکانیسم پشت پرده: ترمز احیاگر (Regenerative Braking)
Open Pedal Driving با کمک فناوری ترمز احیاگر هم در نقش گاز و هم در نقش ترمز وظیفه خود را انجام میدهد. در یک خودروی برقی، موتور الکتریکی میتواند همزمان دو کار را اجرا نماید.
- موتور (Motor): مصرف انرژی باتری برای تولید حرکت و پیمودن مسیر.
- ژنراتور (Generator): هنگامی که راننده پای خود را از روی پدال گاز برمیدارد در کاهش سرعت، موتور برعکس عمل میکند. چرخها انرژی جنبشی خودرو را به موتور که حالا در نقش ژنراتور است، منتقل میکنند. این ژنراتور میتواند انرژی را دوباره به الکتریسیته تبدیل کرده و آن را به باتری بازگرداند.
این فناوری قادر است بدون استفاده از ترمزهای اصطکاکی سنتی، انرژی سرعت خودرو را کم کند. همچنین این سیستم بهجای هدررفت انرژی جنبشی بهصورت گرما در سیستم ترمز قدیمی، بخشی از آن را بازیابی میکند و به برد حرکتی خودرو میافزاید. نیروی حاصل از ترمزگیری احیاگر در One-Pedal Driving بهاندازهای است که خودرو را متوقف نماید.
مزایای کلیدی رانندگی با یک پدال
رانندگی با تک پدال فواید زیادی را در بخش ایمنی، کارایی و تجربه رانندگی به ارمغان میآورد.
1. بهبود بهرهوری و برد پیمایش
رانندگان به طور مداوم در مسیرهای شهری مخصوصاً ترافیکهای، سرعت خود را کموزیاد میکنند. هنگام رانندگی با این سیستم ۵ تا ۱۰ درصد به برد واقعی خودرو اضافه میگردد.
2. کاهش استهلاک ترمزهای اصطکاکی
یکی از مواردی که به دنبال آن عمر مفید لنتها و دیسکهای ترمز کاهش مییابد، ترمزگیری مداوم است. رانندگان با کمک این فناوری با استفاده از ترمز احیاگر کاهش سرعت را انجام میدهند و عملاً فشاری به سیستم ترمز سنتی وارد نمیگردد و عمر مفید این قطعات افزایش مییابد.
مطالعه کنید: راهنمای جامع خرید خودروی برقی
3. آسایش و راحتی رانندگی شهری
رانندگی در ترافیکهای شلوغ نیازمند، جابهجایی مداوم پا بین دو پدال گاز و ترمز است و راننده را بیشازپیش خسته میکند. فناوری تک پدال این مشکل را رفع میکند.
4. واکنش سریعتر در کاهش سرعت
زمانی که پدال گاز رها شود، ترمزگیری سریعاً و بدون تأخیر اعمال میگردد و واکنش سریع راننده را در شرایط اضطراری بهبود میدهد.
معایب و چالشهای پذیرش سیستم
علیرغم مزایای این سیستم، One-Pedal Driving برای رانندگان تازهکار چالشهایی را ایجاد میکند.
1. منحنی یادگیری
افرادی که بیشتر عمر خود را با خودروهای بنزینی رانندگی کردهاند برای اینکه بتوانند به این سیستم عادت کنند به زمان بیشتری نیاز دارند. همچنین One-Pedal Driving با رهاکردن پدال گاز، منجر به کاهش سرعت ناگهانی میگردد. برای اینکه بتوان به این فناوری جدید عادت کرد باید رهاکردن تدریجی پدال را تمرین نمود.
2. عدم وجود حرکت آرام خودرو در حالت D
بسیاری از سیستمهای One-Pedal، قابلیت حرکت آرام خودرو در حالت D بدون فشردن پدال گاز را که در خودروهای معمول وجود دارد، حذف میکنند. این مسئله ممکن است در پارک دوبل یا مانورهای کوچک مشکلساز باشد، اگرچه برخی سازندگان قابلیت Creep را در تنظیمات این نوع خودرو گنجاندهاند.
3. احتمال سردرگمی در شرایط اضطراری
راننده ممکن است در شرایط اضطراری ناخودآگاه به دنبال پدال ترمز بگردد، همین تأخیر چند ثانیه میتواند در برخی موارد فاجعهبار شود.
تفاوت در اجرای سیستم توسط سازندگان
سازندگان مختلف، این قابلیت را با نامها و درجات مختلفی از شدت بر روی محصولات خود اعمال میکنند.
- سیستمهای تهاجمی (Aggressive OPD): مانند e-Pedal نیسان لیف یا سیستمهای تسلا که در این سیستمها، خودرو میتواند کاملاً تا توقف کامل کند شود و در جای خود کامل بایستد. این روند به ترمزهای سنتی معمول نیازی ندارد.
- سیستمهای ملایم (Mild OPD): برخی از سازندگان مانند فولکسواگن و هیوندای از سیستم ترمز احیاگر باقابلیت تنظیم در چندین سطح بهره میبرند. راننده میتواند قدرت ترمزگیری احیاگر را کاهش دهد تا خودرو بیشتر به حالت Coast (غلتخوردن) نزدیک شود که رانندگی مشابه خودروهای سنتی را شبیهسازی میکند.
در آخر…
قابلیت رانندگی با یک پدال به یک ویژگی متمایزکننده در خودروهای برقی نسل جدید مبدل گشته است. این فناوری با بازگرداندن مجدد انرژی به چرخه مصرف میتواند برد حرکتی را افزایش داده و تجربه رانندگی سادهتر و آرامتر را به ارمغان آورد. البته این سیستم نیازمند تمرین و دقت بیشتری در حین رانندگی است، گویی که زیر پای خود یک تخممرغ قرار دادهاید.
